Joanna Stasiak (ur. 1965) – malarka, profesor sztuk plastycznych, kuratorka i pedagog. Studiowała
malarstwo na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie w 1989 roku
uzyskała dyplom w pracowni prof. Janusza Kaczmarskiego. W 1991 roku odbyła studia podyplomowe w
The Ruskin School of Drawing and Fine Art w Oksfordzie, w pracowni prof. Stephena Farthinga. W
1992 miała indywidualną wystawę w Małym Salonie Galerii Zachęta w Warszawie. W 1998 roku, w
ramach stypendium Funduszu Pomocy Niezależnej Literaturze i Nauce Polskiej, prowadziła w Paryżu
studia nad obrazem Nicolasa Poussina Apollo zakochany w Dafne.
W swojej praktyce malarskiej Stasiak łączy zainteresowanie obrazem, przestrzenią i pamięcią z badaniem
relacji pomiędzy tradycją Zachodu a Wschodu. Od 2010 roku rozwija własną formę malarstwa na
jedwabiu, wykorzystując właściwości podłoża dla przezroczystych warstw malarskich i światła
przenikającego przez materię obrazu. Prace z tego nurtu były prezentowane m.in. w Setouchi City
Museum of Art w Ushimado w Japonii na wystawie Dimensions of Space – Landscapes on Silk (2017), w
Koncertnej dvoranie Vatroslava Lisinskiego w Zagrzebiu na wystawie Magija svile (2018), w Krypcie u
Pijarów w Krakowie na wystawie Ryby za oknem (2020), w Juniata College Museum of Art w
Huntingdon w Pensylwanii na wystawie Internal Landscape: The Artist’s Signature (2021), w Galerii In
Spe na wystawie Podróż do domu (2022) oraz w Kurier Plus Gallery w Nowym Jorku na wystawie
Journey (2024).
Równolegle z malarstwem Stasiak prowadzi działalność kuratorską, koncentrując się na relacjach między
historią sztuki, pamięcią o artystach i współczesną praktyką artystyczną. W 2002 roku, w ramach
działalności Galerii In Spe, przygotowała wystawę Gwasze, akwarele, rysunki Andrzeja Wróblewskiego.
Inedita, zaprezentowaną następnie w Muzeum Teatralnym Teatru Wielkiego w Warszawie. Ekspozycja
obejmowała blisko 300 prac na papierze, wcześniej nieprezentowanych publicznie, w tym pejzaże oraz
prace związane z Tatrami i motywem górskim.
Od 1996 roku prowadzi autorską Galerię In Spe – niezależną przestrzeń wystawienniczą, której
działalność rozpoczęła się w Warszawie, a z czasem została przeniesiona do domu i pracowni artystki w
Trękusie na Warmii.. W ramach „Kolekcji Przyjaciół” pokazano m.in. Ilyi Kabakova, Ernsta
Nieizwiestnego, Józefa Czapskiego i Jana Dziędziory.
Stasiak, wspólnie z Katarzyną Stamm, jest kuratorką i współautorką scenariusza wystawy Mieczysław
Szymański (1903–1990). Tonda Kinoko i Stefan Paruch – rozmowa z nieobecnym. Projekt oparty został na
zestawieniu nieznanych obrazów i rysunków Szymańskiego ze zbiorów prywatnych z pracami
współczesnych artystów.
Osobny nurt działalności Stasiak stanowią projekty podejmujące dialog pomiędzy sztuką polską i
japońską. Wystawa Dimensions of Space – Landscapes on Silk w Ushimado w 2017 roku stała się
punktem wyjścia dla projektu Jikihitsu. Sygnatura artysty. Obecność tradycji japońskiej we współczesnej
sztuce polskiej, rozwijanego wspólnie z Magdaleną Durdą poprzez konferencje i wystawy artystów z
Polski i Japonii. Projekt koncentrował się na pojęciu sygnatury, geście artysty oraz sposobach rozumienia
tradycji w różnych kulturach.
Stasiak związana jest również z działalnością akademicką. Jest profesorem malarstwa w Akademii
Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie. Wspólnie z Jackiem Antonim Zielińskim
jest autorką podręczników do nauki o sztuce z cyklu Świat sztuki, wydawanych przez WSiP.
